Jak suszyć grzyby: 8 sposobów

Jak prawidłowo suszyć grzyby

Grzyby to tradycyjny produkt kuchni narodowej na całym świecie. Pod względem właściwości odżywczych są godną alternatywą dla mięsa. Świeże to produkt sezonowy, ale odpowiednio wysuszone grzyby mogą być przechowywane przez długi czas.

Zaletą tego sposobu zbioru jest neutralność produktu w porównaniu z pieczarkami marynowanymi lub marynowanymi. Do suszenia nie są wymagane żadne specjalne składniki ani inne produkty. W ten sposób zapas na zimę można wykonać w mieszkaniu miejskim lub w wiejskim domu z minimalnym zestawem wyposażenia.

Pieczarki suszone są lekkie i stosunkowo kompaktowe w przechowywaniu. Z niewielkiej porcji suszonych leśnych prezentów na wagę i objętość możesz przygotować kompletny posiłek dla całej rodziny. Są wygodne w użyciu do przygotowania prawie każdego rodzaju żywności.

Jakie grzyby nadają się do suszenia

  1. Do suszenia najlepiej nadają się pieczarki rurkowe. Ich cechą wyróżniającą jest gąbczasta faktura powierzchni na spodzie czapki. Do tej grupy należą borowiki (borowiki), borowiki i borowiki, mech, dąb i inne odmiany jadalnych grzybów rurkowych.
  2. Wśród kurków lamelkowych kurki są suszone, ale mogą nabrać gorzkiego smaku. Dlatego dla tego leśnego przysmaku lepiej, jeśli to możliwe, wybrać inną metodę zbioru.
  3. Możesz także suszyć smardze – grzyby torbacze. Do tej grupy należą również cenne trufle. Grzyby z tej grupy są warunkowo jadalne, ponieważ zawierają toksyny. Z wyglądu wydają się być wywrócone na lewą stronę – ich zarodniki znajdują się na górnej stronie kapelusza w specjalnych zagłębieniach. Takie grzyby wydają się bezkształtne i rzadko wzbudzają zainteresowanie jako produkt spożywczy. Można je suszyć, ale przy użyciu specjalnej technologii, która sprawia, że ​​są bezpieczne do spożycia. W przeciwieństwie do innych grzybów proces suszenia jest bardzo długi i trwa 2-3 miesiące. Dokładnie tyle potrzeba do całkowitego rozpadu niebezpiecznych toksyn.
  4. Wśród płytkowych (pod czapką widoczna jest żebrowana powierzchnia cienkich przegródek) można spróbować wysuszyć grzyby i grzyby, jelenie i grzyby parasolowe.

Lepiej jest wybrać do suszenia silne młode gąbczaste grzyby z zebranej uprawy. Konieczne jest jak najszybsze rozpoczęcie przetwarzania surowców po powrocie z lasu. Dlatego kolejnym kryterium nadającym się do suszenia grzybów jest to, że muszą być świeżo zebrane.

Preferowane powinny być próbki o średniej wielkości. Są lepsze zastosowania dla gigantów i małych dzieci.

Grzyby zbierane w suchych, czystych lasach przy bezchmurnej, ciepłej pogodzie są idealne do suszenia. Wtedy nie trzeba ich prać, a gotowy produkt będzie wysokiej jakości.

Jakie grzyby nie mogą być suszone

Prawie wszystkie grzyby płytkowe nie nadają się do suszenia. Są to russula, volushki, grzyby mleczne, gorzkie – są kruche i łatwo się kruszą. Nawet jeśli uda Ci się ich nie uszkodzić podczas suszenia, przygotowane z nich danie będzie gorzkie. Wynika to z mlecznego soku zawartego w ciele grzybów płytkowych. Podczas procesu suszenia nadaje surowcowi goryczki, której nie widać przy innych metodach przetwarzania.

Oprócz rodzaju, do którego należy grzyb, należy zwrócić uwagę na jakość surowców. Stare grzyby uszkodzone przez ślimaki, robaczywe i zgniłe nie nadają się do suszenia.

W ten sposób należy odmówić zbierania darów leśnych zebranych podczas deszczowej pogody. Grzyby, które wchłonęły dużą ilość wilgoci, mogą ulec fermentacji podczas suszenia. Dlatego wszystkie rośliny zbierane na terenach podmokłych najlepiej przetwarzać w inny sposób.

Bardzo duże okazy również nie nadają się do suszenia, ponieważ zawierają zbyt dużo wilgoci lub mają włóknistą strukturę. I w rzeczywistości, w innym przypadku, wynik przygotowania nie będzie zadowolony. Takie okazy powinny być używane do puszkowania i smażenia.

Bardzo małe grzyby są również kiepskimi kandydatami do suszenia. Stracą objętość podczas przetwarzania i podczas przechowywania, najprawdopodobniej po prostu zamienią się w pył.

Jeśli w koszu jest grzyb, którego nazwy nie można dokładnie określić, lepiej odmówić suszenia. Jeszcze lepiej nie jedz w żadnej formie. To może być niebezpieczne.

Jak przygotować grzyby do suszenia

Smak powstałych półfabrykatów zależy od jakości przygotowania. Dlatego ten etap powinien trwać dość długo i do suszenia należy wybierać tylko najlepsze okazy.

Ważne jest, aby zwrócić uwagę na następujące punkty:

  1. Przed suszeniem cały plon musi być starannie posegregowany, a nadające się do tego przetworzenia grzyby należy odłożyć na bok. Wymagane jest posortowanie ich według rodzaju (gąbczaste oddzielnie od lamelkowych), wybranie najmocniejszego, najsuchszego, bez uszkodzeń.
  2. Najlepiej, jeśli wybrane okazy są czyste. Umyte grzyby tracą część swojego aromatu podczas procesu suszenia i mogą zacząć psuć się (pleśń, robak). Dlatego wskazane jest unikanie mokrej obróbki surowców.
  3. Z fragmentów ziemi, igieł i innych suchych zanieczyszczeń każdy grzyb należy czyścić ręcznie za pomocą noża i lekko wilgotnej szmatki. Grzybnia, jeśli jest zakonserwowana, powinna być całkowicie odcięta. Zgniłych, robaczywych, bardzo mokrych, starych surowców nie należy częściowo zużywać, usuwając zepsutą część lub susząc ręcznikiem.
  4. Wiele rodzajów grzybów czernieje w kontakcie z metalem. Dlatego do ich obróbki lepiej wybrać nóż ceramiczny lub plastikowy, odpowiednie są narzędzia wykonane z kości i rogu.
  5. Lepiej oddzielić gąbczaste czapki grzybów od nóg. Części te mają różną strukturę i teksturę, dlatego do wyschnięcia należy je przygotować na różne sposoby.
  6. Czapki lepiej wysuszyć w całości lub pokroić na połówki lub ćwiartki. Nogi można ciąć zarówno w kierunku wzdłużnym – na patyki, jak iw kierunku poprzecznym – na koła. Kawałki o dowolnym kształcie powinny mieć grubość około 5 mm.
  7. Zaleca się pozostawienie grzybów płytkowych w stanie nienaruszonym. Podczas sortowania ich przed suszeniem należy je bardzo ostrożnie przesuwać, aby nie uszkodzić delikatnych nakrętek.

Musimy być przygotowani na to, że do suszenia nada się mniej niż połowa z 10 kg plonu, co w postaci suszu będzie około 1 kg. Z tej ilości około jedna trzecia może okazać się niezdatna do spożycia przez ludzi, jeśli naruszona zostanie technologia zbioru.

Jak suszyć grzyby w domu?

Istnieje wiele sposobów suszenia grzybów. Tradycyjnie uważa się, że im bardziej naturalne warunki zbioru, tym produkt wyższej jakości. Dlatego, aby zimą móc ucztować na zupach grzybowych pachnących leśnymi darami, trzeba uzbroić się w cierpliwość latem i jesienią, w sezonie grzybowym.

Metody szybkiego suszenia sprawdzają się w sytuacjach, w których trzeba wybierać między tym, że grzyby psują się i trzeba je po prostu wyrzucić, a zbiorem awaryjnym.

W słońcu

To najbardziej naturalny sposób zbierania grzybów. Pozwala zachować niepowtarzalny aromat i zachować maksimum pożytecznych substancji zawartych w darach lasu. Przygotowane surowce układa się w jednej warstwie na papierze pochłaniającym wilgoć (odpowiednie są zwykłe gazety) i pozostawia na słońcu. W nocy grzyby przenosi się do ciepłego pomieszczenia.

Pełna gotowość wymaga 1-2 słonecznych dni, w zależności od rodzaju pieczarek i jakości plastrów. Cienkie plasterki szybko wysychają, ale podczas przechowywania mogą zamienić się w pył. Ta metoda sprawdza się dobrze w przypadku grzybów gąbczastych.

Lamelki i kurki powoli wysychają na słońcu, a otrzymany przedmiot po zjedzeniu ma nieco gumowatą teksturę. Wynika to z faktu, że grzyby najpierw trochę więdną na słońcu, a następnie zaczynają wysychać.

Ten sposób zbioru nie wymaga żadnych dodatkowych kosztów, ale uzależnia cały proces od warunków atmosferycznych.

Na wątku

Kolejną metodą sprawdzoną przez lata jest suszenie nici. Pod względem stopnia zachowania walorów i aromatu nie ustępuje przygotowywaniu zapasów pod wpływem światła słonecznego. A pod względem treści ta opcja jest bardzo prosta. Za pomocą grubej igły plastry grzyba nawleczone są na grubą nitkę. Okazuje się, że są to koraliki, które naciąga się w nasłonecznionym miejscu i przykrywa gazą, aby chronić przed kurzem i owadami. Przy złej pogodzie iw nocy przedmiot zabierany jest do domu.

Jeśli pogoda nie dopisze, a w domu jest ciepło, grzyby doskonale wysychają na sznurku i w ogrzewanym pomieszczeniu. Ważne jest, aby w suszarni nie było silnych zapachów. Grzyby łatwo wchłaniają obce aromaty. Należy również wziąć pod uwagę fakt, że w ciepłym, ale wilgotnym pomieszczeniu obrabiany przedmiot ulegnie pogorszeniu.

Pieczarki suszone sznurkiem są łatwe w przechowywaniu. W ten sposób możesz zebrać wszelkiego rodzaju prezenty leśne. W zależności od rodzaju i wielkości plastrów pieczarki mogą wyschnąć na sznurku w ciągu 2-7 dni.

Ta metoda jest dobra dla domów wiejskich, ale znowu wynik zależy od warunków pogodowych i temperatury w domu.

W piecu

W piekarniku kuchenki elektrycznej przygotowane grzyby można suszyć na ruszcie pokrytym pergaminem w temperaturze 40-50 stopni. Proces trwa kilka godzin i wymaga stałego monitorowania. Konieczne jest okresowe delikatne mieszanie grzybów lub po prostu przestawianie rusztu, zmieniając położenie plastrów względem elementu grzejnego.

Jeśli grzyby wyschły, ale zaczęły się mocno zwijać, bez wysychania, temperaturę ogrzewania należy zwiększyć do 70-75 stopni i proces należy zakończyć przy otwartych drzwiach piekarnika. Dokładny czas gotowania zależy od surowców i właściwości piekarnika.

Jeśli grzyby suszy się za pomocą kuchenki gazowej, najpierw należy dobrze rozgrzać piekarnik na maksymalnym poziomie ogrzewania, a następnie wyłączyć ogrzewanie i włożyć do niego pokrojone grzyby, rozłożyć na blasze do pieczenia pokrytej pergaminem lub pieczeniem papier. Po całkowitym ostygnięciu pieca oceniany jest stan surowców. Jeśli nadal pozostaje elastyczny, wymagane jest zakończenie procesu na minimalnym poziomie ogrzewania.

Istnieje inna możliwość wykorzystania pieca gazowego jako suszarki. Jest podgrzewany do 65-70 stopni, a do środka wkłada się dwie blachy do pieczenia z grzybami: jedną do góry, drugą do dołu. Drzwi pozostają otwarte, aby zapewnić swobodną cyrkulację powietrza. Co 45-60 minut górna i dolna partia są zamieniane, aż produkt będzie całkowicie gotowy.

Pieczarki dobrze wysuszone w piekarniku nie powinny być kruche. Jeśli kawałek łatwo rozkruszyć palcami na drobne okruchy, oznacza to, że podczas suszenia zastosowano zbyt wysoką temperaturę.

W suszarce elektrycznej

W suszarce elektrycznej uzyskuje się produkt bardzo wysokiej jakości. Ta jednostka jest specjalnie zaprojektowana do tej metody zbioru. Dobre modele suszarek są koniecznie wyposażone w wentylator. Pozwala to na cyrkulację powietrza, dzięki czemu wszystkie plastry wysychają równomiernie bez mieszania ich podczas procesu suszenia.

Wadą tej metody gotowania jest to, że kompaktowe suszarki przetwarzają stosunkowo niewielką ilość surowców w jednym cyklu, a duże jednostki są bardzo kłopotliwe. Ponadto nie można ich używać w warunkach, w których nie ma prądu.

Ale poza tym jest to bardzo dobry sposób na uzyskanie suszonych grzybów, które pod względem aromatu i jakości nie ustępują tym zbieranym w warunkach naturalnych.

W kuchence mikrofalowej

Aby wysuszyć grzyby w kuchence mikrofalowej, trzeba je pokroić na mniejsze kawałki niż w przypadku przetwarzania w inny sposób. Aromat będzie lepiej zachowany, jeśli przygotowany surowiec pozostawi się do wyschnięcia na słońcu przez 1-2 godziny.

Zasada suszenia mikrofalowego polega na odparowaniu całej wilgoci z grzybów. Dlatego proces odbywa się w kilku etapach, aż do uzyskania pożądanego efektu.

Dokładna kolejność działań zależy od modelu mikrofalowego, ale ogólna logika jest następująca:

  1. Pokrojone w plasterki pieczarki są starannie układane na płaskiej kuchence mikrofalowej, tak aby plastry nie stykały się ze sobą.
  2. Przygotuj naczynie o mocy 200 W przez 20 minut.
  3. Ciecz, która wyparowała, jest spuszczana z płyty.
  4. Powtarzaj wszystkie manipulacje, aż grzyby wyschną.

Po wyschnięciu nie można dodać nowej porcji produktu. W rzeczywistości ta metoda to odwodnienie szokowe – szybkie usuwanie wilgoci z tkanek.

Metoda jest dość operacyjna, ale nadaje się tylko do przetwarzania niewielkich ilości surowców, ponieważ wymaga stałego monitorowania przez cały proces.

We frytownicy

Podobnie jak w innych metodach wykorzystujących domowe urządzenia elektryczne, szczegóły suszenia grzybów we frytownicy zależą od marki i modelu urządzenia.

Przygotowane pieczarki są rozprowadzane w jednej warstwie na ruszcie i ustawiane w trybie „suszenia”. Aby grzyby dokładnie wyschły i nie upiekły się, pokrywa urządzenia airfryer jest uchylona, ​​aby wilgoć odparowywała bez przeszkód.

Proces odbywa się w temperaturze 95-100 stopni i trwa w zależności od jakości surowców od 1 do 4 godzin. Podczas suszenia sprawdź stopień upieczenia. Może się okazać, że surowiec schnie nierównomiernie. Całkowicie wykończone plastry są usuwane, niepożądane jest dodawanie świeżych plastrów do wolnego miejsca.

Przy tej metodzie zbioru grzyby kroi się na większe kawałki – do 1 cm grubości. Można też spróbować wysuszyć lekko wilgotne lub umyte surowce. Możliwe jest również suszenie bardzo małych grzybów. W takim przypadku nie układa się ich na ruszcie, ale na siatkowej tacy.

W rosyjskim piekarniku

Dla współczesnego człowieka rosyjski piec jest chyba najbardziej egzotycznym urządzeniem do suszenia grzybów. W dawnych czasach była to jedyna alternatywa dla naturalnego sposobu zbierania w świetle słonecznym lub w przedpokoju na sznurkach.

Piec jest oczyszczony z popiołu i węgli, wewnętrzna powierzchnia jest dokładnie wymieciona. Leżą drewno opałowe, szczególnie nadają się kłody brzozowe – szybko się wypalają i dają silne ciepło. Kiedy węgle zaczynają wychodzić, za pomocą pogrzebacza są one rozprowadzane od środka do krawędzi, uwalniając środek.

Pieczarki układa się na blasze lub ruszcie w plastrach lub w całości na kapeluszu, nogą do góry. Proces suszenia odbywa się na gorących cegłach w środku pieca. Aby utrzymać temperaturę około 70-75 stopni, żaluzja jest okresowo otwierana, aby grzyby wyschły, a nie smażone lub palone.

Jeśli nie masz pod ręką ani blachy do pieczenia, ani rusztu, ani blachy aluminiowej, grzyby można umieścić w piecu, naciągając je na małe gałązki. Szaszłyki do gotowania są również dobre. Takie zaimprowizowane kebaby ustawia się jak szałas i pozostawia do wyschnięcia z tyłu piekarnika.

Pod względem procesów fizycznych przetwarzanie grzybów w rosyjskim piecu przypomina suszenie w piecu. Ale osobliwość starego projektu i efekt ciepła ze spalania kłód nadają gotowemu produktowi wyjątkowy, niezrównany aromat.

Podczas suszenia grzybów rosyjski piec nie może pozostać bez nadzoru, proces wymaga stałego monitorowania. Jest to ważne zarówno dla jakości produktu, jak i bezpieczeństwa przeciwpożarowego.

W wannie

Jeśli mówimy o życiu na wsi, kąpiel jest również odpowiednim pomieszczeniem do suszenia grzybów. Plastry nawleczone na nitki wiesza się w garderobie, przykrywa cienką szmatką lub gazą i pozostawia na 7-10 dni.

W trakcie tego procesu upewniają się, że pomiędzy kawałkami grzybów pojawia się szczelina i pozostaje ona w miarę ich wysychania. Plastry można ciasno łączyć ze sobą dopiero wtedy, gdy wszystkie dobrze wyschną.

Suszenie w wannie jest wygodniejsze niż w domu, ponieważ w tym pomieszczeniu łatwiej jest uniknąć pojawienia się obcych zapachów, które mogą wchłonąć grzyby.

Jak sprawdzić, czy grzyby są suche

Aby cieszyć się smakiem i aromatem potraw z suszonych grzybów, ważne jest, aby na czas zatrzymać proces zbioru. Zbyt długie przetwarzanie prowadzi do utraty ich podstawowych właściwości, nabycia goryczy, nieprzyjemnego koloru i innych właściwości, z powodu których nie będzie można zjeść takiego produktu.

Jak sprawdzić, czy grzyby są suche

Przy każdej metodzie suszenia proces jest stale monitorowany. Ponieważ grzyby nie mają jednolitej konsystencji, niektóre kawałki schną szybciej, a inne wolniej. Dlatego podczas suszenia grzybów są one stale sortowane. Plastry gotowe do przechowywania układa się w suchym, czystym naczyniu lub lnianej torbie. Jednocześnie na wolne miejsce nie są dodawane nowe figury.

O gotowości suszonego grzyba decydują trzy kryteria: jest jędrny, ale elastyczny; wygina się, ale nie kruszy się ani nie łamie; przy mocnym naciśnięciu nie uwalnia się wilgoć.

Kruchość występuje z dwóch powodów: jest wynikiem nieudanej próby wysuszenia grzyba płytkowego lub zastosowania zbyt wysokiej temperatury do suszenia.

Czy można suszyć robaki?

Grzyby robaczywe nie nadają się do suszenia, nawet jeśli dotyczy to tylko części ich ciała. Żywymi mieszkańcami darów lasu są larwy różnych owadów. Na dotkniętym obszarze osoba widzi tylko organizmy, które już rozwinęły się do tego poziomu, ale w ciele grzyba może znajdować się wiele jaj, których larwy jeszcze się nie narodziły.

Podczas suszenia, zwłaszcza jeśli występuje naturalnie w stosunkowo łagodnych temperaturach i przez długi czas, te nieprzyjemne stworzenia w grzybach wyschną razem z nimi. Może się zdarzyć, że nie umrą, ale zaczną się rozwijać w procesie zbierania grzybów. Wtedy przygotowane surowce ulegną zepsuciu – pojawią się w nim lokatorzy.

Larwy z łatwością przemieszczają się z zainfekowanych plastrów na całe i mogą zepsuć wiele dobrych surowców.

Jedzenie grzybów z dodatkowym dodatkiem, takim jak suszone jajka owadzie, nie jest przyjemną perspektywą. Dlatego nie możemy być chciwi, ale wykluczyć robaczywe okazy z liczby wybranych do suszenia.

Grzyb robaczkowy ma charakterystyczne cechy: na przekroju łodygi widoczne są czarne kropki, a przy podłużnym nacięciu którejkolwiek jego części odnajdujemy ślady aktywności życiowej larwy – system przejść i korytarzy. Nawet jeśli sam lokator nie znajduje się w grzybie, nie należy go suszyć. I ogólnie lepiej odmówić jedzenia tak ryzykownego produktu.

Jak prawidłowo przechowywać suszone grzyby

Po wysuszeniu pieczarki należy schłodzić, a dopiero potem zapakować i przechowywać. Pieczarki zbierane w sposób naturalny (na słońcu lub na nitce) do czasu suszenia osiągają temperaturę otoczenia. Wszystkie inne opcje suszenia wymagają dodatkowego czasu na całkowite schłodzenie produktu.

Warunki przechowywania suszonych grzybów wymagają utrzymania wilgotnych warunków cieplnych i świetlnych. Wybór miejsca przechowywania zależy od sposobu pakowania.

W pojemnikach lnianych i papierowych

Grzyby suszone bardzo dobrze zachowują swoje właściwości w torebkach lnianych i papierowych. Są to materiały nieprzezroczyste, które zapobiegają przenikaniu światła słonecznego i sztucznego. Dodatkowa cyrkulacja powietrza jest zapewniona w opakowaniu tekstylnym, aby grzyby nie spleśniały. Papierowy pojemnik również chroni przed tymi samymi problemami dzięki swojej higroskopijności.

Zarówno worek, jak i opakowanie muszą być szczelnie zamknięte, aby do wnętrza opakowania nie dostało się powietrze, nie mogły przedostać się owady, a kurz nie gromadził się. Jeśli po otwarciu opakowania nie da się szczelnie zamknąć, to pieczarki należy pakować w małe porcje, tak aby każda wystarczyła do przygotowania konkretnego dania.

W workach próżniowych i pojemnikach

Przechowywanie suszonych grzybów w próżni to dobre nowoczesne rozwiązanie. To środowisko usuwa bakterie, które mogą prowadzić do pleśni i gnicia. Aby grzyby zachowały swoje właściwości w torbie lub pojemniku z zaworem próżniowym, lepiej przechowywać je w chłodnym miejscu, można nawet w lodówce na półce najbardziej oddalonej od zamrażarki.

W szklanych pojemnikach

Szklane słoiki niezawodnie chronią obrabiane przedmioty przed wilgocią i wchłanianiem zapachów, atakami owadów i innymi zagrożeniami, które mogą zepsuć suszone grzyby. Przy wszystkich swoich zaletach taki pojemnik przepuszcza światło, co może prowadzić do przesuszenia grzybów i ich zniszczenia.

Dlatego lepiej jest użyć pojemnika wykonanego z kolorowego przyciemnianego szkła, a jeśli go nie ma, przechowywać przedmioty w ciemnych miejscach, gdzie światło nie przenika. Przed zapakowaniem słoiki są sterylizowane, a po napełnieniu suchymi grzybami są szczelnie zamykane.

W przypadku każdej metody przechowywania zaleca się spożywanie wszystkich suszonych grzybów na bieżący rok kalendarzowy. A wraz z nadejściem nowego sezonu rozpocznij świeże przygotowania.

Dlaczego suszone grzyby są przydatne?

Suszone grzyby mają takie same korzyści zdrowotne jak świeże. Jest to produkt niskokaloryczny, a potrawy z niego przyrządzane pozostawiają długotrwałe uczucie sytości i przypływu energii. Pod względem wartości odżywczych białko grzyba jest zbliżone do wołowiny, co tłumaczy sytość potraw z grzybów.

  1. Grzyby są hipoalergiczne. Praktycznie nie ma przeciwwskazań do ich spożywania. Wyjątkiem są choroby trzustki, jeśli są obecne, lepiej odmówić potraw z grzybów.
  2. Udowodniono naukowo, że dary lasu pobudzają aktywność intelektualną i mogą działać przeciwdepresyjnie w połączeniu z czosnkiem i papryką.
  3. Kurki oczyszczają krew i wątrobę z toksyn, mają korzystny wpływ na ogólne samopoczucie człowieka.
  4. W niektórych krajach świata w leczeniu raka stosuje się potrawy z grzybów. Czynniki terapeutyczne tych produktów można kwestionować, ale zdolność do nadawania siły i wzmacniania ogólnego stanu osoby nie budzi wątpliwości.
  5. Grzyby zawierają cały kompleks witamin (A, B, D, E, PP) oraz zestaw przydatnych pierwiastków śladowych, a także koktajl piętnastu niezbędnych aminokwasów. Suszone grzyby są źródłem siarki, fosforu, manganu, miedzi i potasu. Pobudzają produkcję melaniny i beta-glukanu.
  6. Spożywanie potraw z grzybów korzystnie wpływa na układ sercowo-naczyniowy i nerwowy, pomaga zachować urodę i młodość, poprawia stan włosów i paznokci, wzmacnia układ mięśniowo-szkieletowy i kości.
  7. Regularne włączanie do diety potraw z grzybów pozwala kontrolować poziom cholesterolu i cukru, utrzymać dobrą kondycję fizyczną i nie przybierać na wadze, czuć sytość i energię.

Co można ugotować z suszonych grzybów

Grzyby suszone to preparat uniwersalny. Można z niego ugotować wszystko: zupy, różne drugie dania (pilaw, zrazy, pieczeń, suflet, kishi), nadzienia do ciast i różne wypieki. Sosy grzybowe są doskonałym dodatkiem do wielu potraw.

W wielu przepisach grzyby mogą zastąpić składnik mięsny bez utraty wartości odżywczych i smaku. Aby suszone produkty leśne stały się godną alternatywą dla mięsa, należy je moczyć w chłodnej wodzie przez kilka godzin. Następnie możesz poddać je dowolnej obróbce cieplnej.

Jak zrobić proszek grzybowy

Z suszonych grzybów można zrobić wspaniałą uniwersalną przyprawę – proszek grzybowy. Stosuje się go w zupach, sosach, przystawkach i daniach głównych. W przeciwieństwie do plastrów grzybów proszek jest łatwiej przyswajalny przez organizm.

Uważa się, że najbardziej pachnącą przyprawę uzyskuje się z borowików (borowików), ale można ją również przygotować z innych odmian darów leśnych. Dobre w postaci pudru i kurek oraz borowików. Jako eksperyment możesz stworzyć mieszankę różnych grzybów, zwłaszcza że przepis na taki blank jest bardzo prosty.

Suche grzyby miele się na mąkę, aż do uzyskania jednorodnego proszku. Można to zrobić za pomocą dowolnego dostępnego urządzenia: ręcznego lub elektrycznego młynka do kawy, miksera zatapialnego lub stacjonarnego. W dawnych czasach suszone grzyby ubijano w moździerzu.

Musimy dążyć do uzyskania lekkiej tekstury bez szorstkich wtrąceń, jak najbardziej jednorodnej. Doskonale przygotowany proszek grzybowy powinien w dotyku przypominać cukier puder.

Aby nadać przyprawowy aromat i wydłużyć okres przydatności do spożycia, sól dodaje się w ilości 1 frakcji wagowej na 10 frakcji wagowej proszku grzybowego. Opcjonalnie bukiet można uzupełnić o suchą pietruszkę, koperek, korzeń selera, różne rodzaje ziela angielskiego i ostrej papryki oraz kminek.

Tu jest miejsce na wyobraźnię. Solony proszek grzybowy można porcjować i mieszać z dodatkami, aby uzyskać pikantną lub pikantną mieszankę. Bazując na jednym składniku bazowym, łatwo uzyskać przyprawy do zup i dań głównych o różnych smakach.

Proszek grzybowy stosuje się zarówno w procesie gotowania, jak i podczas serwowania porcji na stół. Przyprawę dodaje się do omletów i nadzień podczas ugniatania i ubijania. Sałatki doprawia się proszkiem grzybowym na etapie dodawania do nich soli.

Przyprawę przechowuje się zgodnie z tradycyjnymi zasadami: na naczyniach szklanych, nie wystawianiu na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, zapobiega przedostawaniu się wilgoci i pary do wnętrza opakowania.

Podobnie jak suszone grzyby, proszek z nich jest spożywany w ciągu jednego roku. Świeże zbiory powstają z produktów leśnych nowych zbiorów.

Aleksandra Olszar
Aleksandra Olszar
Edytor serwisu
Ważne wskazówki