co sadzić obok wspólnej kaliny

Od dawna Viburnum vulgaris jest cennym krzewem ozdobnym w regionach o klimacie umiarkowanym, aw medycynie ludowej jej kora i owoce są wykorzystywane w starożytnych recepturach. Dzięki pięknym kwiatostanom, eleganckim liściom i jasnoczerwonym jagodom roślina ta jest ulubieńcem wielu właścicieli letnich domków.

Kalina zwyczajna – opis

Według starej metody roślina należała do rodziny Caprifoliaceae, ale w 2003 roku naukowcy przeszli szkolenie. Obecnie ponad 150 gatunków krzewów rozległego rodzaju Kalina zalicza się do rodziny Adoxaceae. Opis czerwonej kaliny jest powszechnie znany wśród ludzi, o „weselnym drzewie” komponuje się pieśni, w malarstwie wykorzystuje się wizerunek spektakularnych owoców. Pięknie kwitnące krzewy na południe od 61 ° bez specjalnych technik rolniczych rosną na wielu posiadłościach aż do południowo-zachodniego regionu Bajkału.

Jak wygląda zwykła kalina?

Dzięki kilku cechom dekoracyjnym jednocześnie cenna roślina zyskała popularność w projektowaniu krajobrazu. Viburnum red to krzew liściasty o średniej żywotności do pięćdziesięciu lat. W dobrych warunkach jest w stanie wyprodukować metrowe pędy w sezonie, szybko odrastając koronę. Rzućmy okiem na opis pięknej kultury:

  1. Wysokość zwykłej kaliny zależy od metody formowania, rośnie jako rozłożysty półtorometrowy krzew lub cienkie drzewo do 4 m.
  2. Kora na pniu jest pomarszczona, koloru brązowo-szarego.
  3. Kształtem główne liście są zaokrąglone, nieco przypominające liście klonu, o średnicy 5-8 cm.
  4. Istnieją przeciwległe liście ogonkowe.
  5. Osobliwością liści kaliny jest to, że jesienią nabiera koloru pomarańczowo-czerwonego lub fioletowego.
  6. Kwiaty zbierane są w wiechy w kształcie parasoli po 6-8 szt., Mają do 8 cm średnicy.
  7. Kalina zwyczajna zaczyna kwitnąć pod koniec maja i trwa 15-25 dni.
  8. Owoce Viburnum vulgaris to czerwono-czerwone pestki o wielkości 8-10 cm.
  9. Owoce dojrzewają na południu – od sierpnia do września, w regionach północnych – do początku października.
  10. Smak jagód jest gorzki, ale po mrozie wyraźnie się poprawia.

Jaka jest różnica między zwykłą kaliną a buldenezhem?

Na przestrzeni wieków formy dekoracyjne tej kultury pojawiały się naturalnie lub w wyniku selekcji. Najbardziej znaną rośliną jest Buldenezh, słynąca z ogromnych śnieżnobiałych kwiatostanów. W okresie spoczynku rozprzestrzeniająca się odmiana Boule de Neige przypomina prosty czerwony krzew kaliny, ale wraz z początkiem kwitnienia na roślinie pojawiają się znaczne różnice:

  1. Kwiatostany kuliste są bardziej eleganckie w ilości 500-700 szt. na dorosłym krzaku.
  2. Średnica kwiatostanów do 15 cm.
  3. Początkowo kwiaty są zielonkawe, ale wraz z rozwojem stają się śnieżnobiałe. Istnieją formy frotte buldenezh z jasnoróżowymi płatkami.
  4. W przeciwieństwie do odmian owocowych zwykłej kaliny, kwiatostany buldenezh są bezpłciowe.
  5. Rozmnażanie rośliny wyłącznie w sposób wegetatywny.

Odmiany kaliny

Istnieje wiele interesujących odmian tej kultury. Opisana powyżej kalina pospolita Roseum jest rośliną sterylną, ale w okresie przedłużonego kwitnienia wygląda niesamowicie elegancko na miejscu. W poniższej liście proponujemy do rozważenia odmiany owocowe i ozdobne o doskonałych właściwościach, które są łatwe do zastosowania w kraju:

  1. Kalina Nanum to krzew o niskiej łodydze do 1 m, liście są ażurowe, w młodym wieku z czerwonawym odcieniem, kwitnienie jest rzadkie. Polecana do aranżacji ogrodów skalnych, ogrodu japońskiego, niskiego krawężnika.
  2. Kalina zwykła Aureum – złocistożółte liście, krzewy do 2 m wysokości. Roczny wzrost rośliny do 15 cm, doskonała zimotrwalosc, owoce czarne i błyszczące.
  3. Viburnum Xanthocarpum to żółtoowocowa odmiana stosunkowo rzadka, wysokość krzewu do 1,5 m, szerokość korony ok. 2 m.
  4. Kalina Maria to odmiana owocowa o słodko-kwaśnej i lekko cierpkiej jagodzie do 0,6 g. Ocena smakowa 4,2.
  5. Viburnum zwykła Bransoletka z granatu to odmiana owoców, wysoka wydajność do 15 kg, jagody do 1 g, smak jest lekko gorzki i przyjemny.
  6. Zholobovskaya to odmiana owocowa, jagody są lekko gorzkie, prawie słodkie, do uniwersalnego zastosowania.

Gdzie jest najlepsze miejsce do sadzenia zwykłej kaliny?

W przypadku sadzonek tej kultury wybiera się oświetlony obszar; w cieniu roślina owocuje i słabo kwitnie. Wskazane jest, aby wziąć pod uwagę wymagania dotyczące gleby wspólnej kaliny. Rośnie lepiej na glebach słabo kwaśnych i obojętnych, gorzej rozwija się na glebach bielicowych, torfowych i piaszczystych. Drzewo uwielbia wilgoć, dlatego często sadzi się je w pobliżu brzegów zbiornika, wzdłuż rowów.

Sadzenie zwykłej kaliny

Wiele odmian tej kultury jest samopłodnych; jeśli chcesz uzyskać obfite owocowanie, potrzebnych jest kilka roślin. Sadzenie czerwonej kaliny nie jest trudne i pod wieloma względami przypomina pracę z sadzonkami innych pospolitych krzewów:

  1. Głębokość dołu wynosi 50-60 cm.
  2. Średnica dołu wynosi około 60 cm.
  3. W nasadzeniach grupowych zwykłej kaliny odległość między krzewami wynosi do 2 m.
  4. Wprowadzamy próchnicę do 10 kg, nawozy potasowe – do 30 g, superfosfat – 35-50 g, popiół drzewny – 200 g.
  5. Zastosowane nawozy miesza się w dołku z glebą.
  6. Pogłębienie szyjki korzeniowej – do 7 cm.
  7. Korzenie są skierowane w dół.
  8. Gleba jest zagęszczona.
  9. Podlewaj podczas sadzenia 10 litrów wody.
  10. Na koniec mulczowanie przeprowadza się na podłożu humusowym lub torfowym.

Viburnum vulgaris – pielęgnacja

Uprawa pięknego krzewu nie zajmuje dużo czasu i nie wymaga specjalnych technik agrotechnicznych. Opieka nad Viburnum vulgaris polega w skrócie na następujących czynnościach:

  1. Po stopieniu śniegu oczyszczamy strefę korzeni, usuwamy opadłe liście i gruz.
  2. Poluzowujemy glebę, aby zniszczyć skorupę.
  3. Leczenie 5% roztworem mocznika wczesną wiosną posłuży jako dobre dokarmianie dolistne, pomoże zniszczyć hibernujące pasożyty i zarodniki choroby.
  4. W połowie maja spulchniamy glebę z jednoczesnym wprowadzeniem nitroammofoski (1 łyżka. Łyżka na krzak). Następnie podlej roślinę wodą (1-2 wiadra na krzak).
  5. Latem zwykła kalina jest karmiona superfosfatem i solą potasową (1 łyżeczka na krzak).
  6. Jeśli to możliwe, dodaj 1-2 kg próchnicy.
  7. Podczas suszy podlewanie odbywa się co 5 dni, 2-3 wiadra pod dorosłym krzewem.
  8. Późną jesienią zwykłą kalinę karmi się mieszaniną superfosfatu i soli potasowej do 20 g na krzak.

Jak uformować zwykłą kalinę?

Ta roślina może być uprawiana jako smukłe drzewo lub rozłożysty krzew. Krzewy ozdobne powstają w następujący sposób:

  1. U młodej sadzonki po posadzeniu pozostają tylko 2-3 pąki powietrzne.
  2. Po osiągnięciu wysokości 30 cm wierzchołki są ściśnięte.
  3. Rocznie pozostają tylko najpotężniejsze pędy zastępcze, szczypiąc je o 30%, reszta pędów jest wycinana.
  4. W dorosłym buszu pędy są niszczone. Przycinanie kaliny zwykłej wiosny polega na usuwaniu suchych i chorych gałęzi, zdrowe pędy skraca się do pożądanej wysokości.

Kalina zwyczajna – shtamb

Ze względu na dużą liczbę rocznych odrostów korzeni utrzymanie rośliny w postaci drzewa jest nieco trudniejsze. Formacja stempla wspólnej kaliny jest następująca:

  1. Przez pierwsze kilka lat przycinanie nie jest wykonywane, spodziewając się dobrego ukorzenienia.
  2. W trzecim sezonie pozostaje tylko najsilniejszy pionowy strzał.
  3. Następnie wycina się pędy, na pniu usuwa się gałęzie poniżej 30-40 cm.
  4. Po osiągnięciu kaliny zwykłej półtora metra wysokości, uszczypnij punkt wzrostu.
  5. Korona jest uformowana z najlepszych bocznych odgałęzień.

Jak rozmnaża się zwykła kalina?

Śnieżnobiałe kule odmiany ozdobnej buldenez są sterylne, dlatego nadają się do nich tylko metody wegetatywne – uzyskanie warstw, podział krzewu, szczepienie, sadzenie pędów. Gatunki owoców mogą być dalej rozmnażane przez nasiona, ale ta opcja jest najdłuższa i nie gwarantuje zachowania odmiany. Najprostszym jest rozmnażanie zagajników, zwykła kalina łatwiej się w ten sposób zakorzenia, zamieniając się w potężną roślinę za kilka lat.

Rozmnażanie kaliny przez pędy:

  1. Wczesnym latem pędy o wysokości 20 cm u podstawy są ostrożnie wiązane drutem.
  2. Hilling odbywa się za pomocą kopca gleby 15-20 cm.
  3. Drzewko ścinane jest w październiku lub wczesną wiosną.

Przeszczep kaliny

Optymalny okres na tę operację to wiosna lub jesień. Działania agrotechniczne przeprowadza się według następującego schematu:

  1. Rozkopywane jest miejsce przeszczepu.
  2. Rozmiar dołu wynosi 0,5 x 0,5 m.
  3. Aby czerwona roślina kaliny rozwijała się bardziej intensywnie, należy dodać do dołu pół wiadra próchnicy i do 1 łyżki. popiół.
  4. Przeszczepiony krzew jest wykopywany w promieniu 30 cm.
  5. Wskazane jest, aby ekstrahować kalinę grudką gleby.
  6. Krzew jest przenoszony do nowego dołu.
  7. Dół jest pokryty ziemią, zagęszczony, podlany, ściółkowany.

Co można zaszczepić na zwykłej kalinie?

Kultura ta jest dalekim krewnym większości roślin owocowych, dlatego nie pojawia się na listach podkładek optymalnych dla gruszek, jabłek, wiśni czy moreli. Najbliższe mu kultury to przedstawiciele starszej rodziny i wiciokrzewu. W razie potrzeby potężny, dziko rosnący krzew pospolitej kaliny nadaje się do szczepienia buldenezh, innej dekoracyjnej lub wysokiej jakości kaliny owocowej.

Choroby i szkodniki pospolitej kaliny

Doskonałe buldenezh i plantacje odmian owoców tej rośliny są często atakowane przez pasożyty i szkodliwe choroby. Zabiegi profilaktyczne pomagają zachować zdrowe krzewy. Rozważ listę głównych szkodników pospolitej kaliny:

  1. Wiciokrzew kłujący sawfly.
  2. Chrząszcz z liści kaliny.
  3. Mszyca kalina.
  4. Pochwa w kształcie przecinka.
  5. Ćma Czechlikowa.

Zabieg owadobójczy pomaga pozbyć się niechcianych owadów. Zaleca się przemianę preparatów chemicznych z biologicznymi. Można stosować następujące preparaty:

  • „Iskra”;
  • Intavir;
  • „Arrivo”;
  • „Fufanon”;
  • Akarin;
  • Fitoverm.

Oprócz pasożytów czerwony krzew kaliny cierpi w niekorzystnych porach roku na następujące choroby grzybowe:

  1. Mączniak.
  2. Cętkowany.
  3. Zmiany bakteryjne.
  4. Gnić.

W przypadku poważnych uszkodzeń na Viburnum vulgaris stosuje się następujące fungicydy:

  • „HOM”;
  • Szczyt Abiga;
  • „Akrobata”;
  • „Topaz”;
  • Oxyhom;
  • Fundazol.

Kalina zwyczajna w projektowaniu krajobrazu

Pożyteczna roślina nie traci swoich walorów dekoracyjnych przez cały sezon. Obecność karłowatych i energicznych form rozszerza możliwości sadzenia pięknej kultury na wsi. Istnieje wiele interesujących przykładów wykorzystania kaliny w projektowaniu krajobrazu:

  1. Pojedyncza standardowa kalina w ogrodzie kwiatowym.
  2. Kalina w formie lamówki.
  3. Nisko rosnąca kalina w nasadzeniach grupowych.
  4. Owocujące kalina zwykłe czerwone pojedyncze krzewy na trawniku.

Co sadzić obok zwykłej kaliny?

Na niewielkim obszarze trzeba sadzić obok siebie różne rodzaje roślinności, co nie zawsze ma korzystny wpływ na ich rozwój. Zaleca się uprawę pospolitego krzewu kaliny w pojedynczych nasadzeniach, w większości przypadków jego kłącza mają szkodliwy wpływ na konkurentów. Rozważ opcje współistnienia tej kultury z innymi nasadzeniami:

  1. Gruszka, orzech, wiśnia, jabłko i inne owoce . Złe sąsiedztwo, kochające wilgoć krzewy pobierają wilgoć z gleby i przyciągają dużo mszyc, co ma szkodliwy wpływ na drzewo owocowe.
  2. Kalina z aronią . Doskonała kompatybilność, w kształtowaniu krajobrazu obie rośliny nadają się jako żywopłot.
  3. Liliowy z kaliną . Krzewy kwitną prawie w tym samym czasie, normalnie tolerują takie sąsiedztwo i mogą być używane razem przy układaniu żywopłotu.

Viburnum vulgaris – warunki przechowywania

Owoce cennej kultury wiszą na gałęziach przez długi czas nawet po najsilniejszych mrozach, ale lepiej je zbierać do połowy października. Wraz z pojawieniem się urządzeń elektrycznych znacznie wzrosła liczba sposobów zamrażania lub suszenia jagód. Rozważ opcje zimowego przechowywania czerwonych jagód kaliny:

  1. Pędzle z owocami powiesić w pęczkach na strychach, balkonach, w suchych piwnicach.
  2. Jagody włóż do pudełek kartonowych, przykryj kartkami papieru i umieść w suchej piwnicy.
  3. Przechowywanie w papierowych torebkach lub emaliowanych pojemnikach na dolnej półce lodówki.
  4. Umyte i suszone owoce Viburnum vulgaris nadają się do zamrażania. Najpierw jagody rozrzucone w jednej warstwie są schładzane, a następnie umieszczane w pojemnikach.
  5. Kalinę można suszyć w suszarce elektrycznej w temperaturze nie przekraczającej 50-60 ° C.
Aleksandra Olszar
Edytor serwisu