co sadzić obok mieczyków


Materiał prześlemy pocztą

Gladiolus to elegancka roślina, która stanie się centralnym elementem architektury krajobrazu. Szypułki i liście w kształcie przypominają broń ostrą, więc kultura jest często nazywana mieczem. Aby harmonijnie dopasować przedstawicieli gatunku do kompozycji ogrodu, musisz zrozumieć specyfikę uprawy i kompatybilność.

Wybór miejsca lądowania

Dekoracyjność, odcień i wysokość mieczyków często zależą od obszaru, na którym rozwijają się rośliny. Skater jest bardzo wybredny, jeśli chodzi o warunki wzrostu, dlatego przed sadzeniem starannie wybierz miejsce. Roślina uwielbia światło słoneczne, w cieniu pąki stają się mniejsze, a okres kwitnienia zostaje przesunięty.

Gladioli wolą rozwijać się na żyznej ziemi. Cebule sadzi się na czarnoziemach; odpowiednie są gliny piaszczyste i gliny. Roślinę można uprawiać na glebach lekko kwaśnych i obojętnych. Zalecane pH wynosi od 6 do 7. Uprawa na obszarach zasadowych powoduje żółknięcie liści. Przy wyższym indeksie kwasowości w kwiatku:

  • rozwój spowalnia;
  • końce liści ciemnieją i obumierają;
  • Pojawia się Fusarium.

Łyżwiarz nie lubi wiatru. Zimne strumienie szybko zniszczą mieczyki, ostre podmuchy łamią lub zginają łodygi do ziemi. Jeśli klomb jest zepsuty na zboczu, w pobliżu znajdują się konstrukcje ochronne i krzewy. Wybierając miejsce, preferują miejsce w pobliżu ogrodzenia, ściany domu lub altanki. Nie sadzić roślin bliżej niż 5 m od drzew, w przeciwnym razie duże rośliny będą absorbować składniki odżywcze i płyny.

Bulwy mieczyków gniją z powodu nadmiernej wilgoci. W projektowaniu krajobrazu wybiera się kulturę z obszarem o płaskiej rzeźbie i niewielkim zboczu, który zapewni odprowadzanie cieczy z gleby. Podniesione łóżko jest idealne. Jeśli ogród kwiatowy jest zepsuty na nizinie, podczas sadzenia potrzebny jest dobry drenaż.

Nie należy co roku sadzić szpikulca w jednym miejscu. W glebie pozostają choroby zakaźne i grzybicze, co prowadzi do śmierci roślin. W łóżkach po kapuście mieczyk jest zagrożony przez inwazję wciornastków i drutowców. Niechciani poprzednicy:

  • rzodkiewka;
  • daikon;
  • ziemniaki;
  • marchewka;
  • buraczany.

Gladiole najlepiej rozwijają się w kwietniku, na którym w zeszłym roku rosły dalie, nagietki i cynie. Legowiska po truskawkach, cebuli i czosnku to dobre miejsce na założenie kwiatowego ogrodu. Groch, fasola tworzą sprzyjające środowisko dla szpikulca w glebie. Uprawy obornika zielonego (koniczyna, łubin, zboża) poprawiają skład chemiczny ziemi, chronią glebę przed erozją.

Wybór okolicy, piękne kombinacje

Ze względu na nietypowy kształt szypułki mieczyk ma trudności ze znalezieniem towarzysza, dlatego rośliny są wykorzystywane jako tasiemca. Wybierając sąsiedztwo, projektanci zwracają uwagę na biologiczną i dekoracyjną zgodność gatunków. Istnieją opcje, które pozwalają tworzyć harmonijne kompozycje.

Jednokwiatowe

Szaszłyk to samowystarczalna roślina, której nie trzeba łączyć z innymi gatunkami. Niezależnie od liczby pąków, średnicy czy koloru mieczyki zawsze wyglądają luksusowo w kwietniku. Odcienie często zależą od intensywności światła i kwasowości gleby. Są bogate, jasne i delikatne pastele. Kontrasty i przejścia tonów gradientowych wyglądają spektakularnie.

Aby nie dopuścić do utraty smaku przez gladularię, nie można używać wielu różnych odcieni. W przypadku klombu mieczyków odpowiednie są kombinacje 2-4 kwiatów, nadwyżka doda atrakcyjności projektowi krajobrazu. Wersja roślin o tym samym tonie, zebrana w jednej kompozycji 8-10 kopii, wygląda elegancko.

Gladiolus często sadzi się wzdłuż ścieżek lub płotów. Aby ogród kwiatowy nie przypominał plantacji, nie należy sadzić więcej niż 6 rzędów. Płatki szaszłyków są proste, gładkie i złożone, faliste, w postaci fałd lub frędzli. Rośliny świetnie prezentują się zarówno przy wejściu do domu, jak i przy wejściu na działkę. Uderzającym elementem krajobrazu stanie się piękna granica odmian nisko rosnących.

Aby pięknie sadzić mieczyki, projektanci używają gry rozmiarów krzewów i strzał. W centrum monoklumby sadzi się ogólnie odmiany, bliżej krawędzi następuje stopniowy spadek roślin. Odmiany o małych kwiatach (5-7 cm) zostaną utracone na tle gigantycznych odpowiedników (15-20 cm), dlatego wybiera się gatunki o tej samej średnicy.

Szaszłyk tło

Dobrze dobrane tło pomaga zacienić mieczyki. Jako podstawę projektanci zalecają stosowanie zimozielonych krzewów i drzew iglastych. Odcienie kwiatu wygrywają na tle ogrodzenia wykonanego z bukszpanu lub nasadzeń jałowca, świerka lub tui. Piękno rośliny podkreśli niezwykły kształt rycynowego lub wdzięczne gałązki kochia.

Hostie będą idealnym dodatkiem do szaszłyka. Dekoracyjne byliny o pięknych kwiatach wizualnie odsłaniają mieczyki i ukrywają nagą dolną część. Do dekoracji klombów często stosuje się odmianę z białą obwódką lub błyszczącymi liśćmi. Tło dla bazy kompozycji będzie stanowić hybrydę z tłoczonymi żyłkami lub kręconymi krawędziami. Warianty z lekkimi płytami można łączyć z jasnymi, nasyconymi odcieniami płatków.

Dekoracyjny wodnisty to bezpretensjonalny gatunek okrywowy o niezwykłym ulistnieniu. Kultura służy do wypełniania pustych obszarów pod mieczykami. Ażurowe jasnozielone talerze z białym obramowaniem staną się efektownym tłem dla wysokich i niskich szaszłyków.

Grządka kwitnąca w sposób ciągły

W zależności od czasu kwitnienia mieczyki rozróżniają wczesne, średnie i późne. W zależności od odmiany od posadzenia do rozpuszczenia płatków mija od 70 dni do 3 miesięcy. Przy odpowiednim doborze roślin możesz otrzymać kwietnik, który zachwyci Cię latem i wczesną jesienią.

Wczesną wiosną kwitną gatunki bulwiaste, potem przychodzi czas mieczyków. Tulipany i żonkile, hiacynty i krokusy, przebiśniegi i muscari doskonale współistnieją na tym stanowisku jako prekursory szaszłyka. Pod koniec lata wszystkie rośliny wykopuje się z klombu.

Projektanci zbierają luksusowy ogród kwiatowy z różnych kultur. Wiosna przypada na gatunki bulwiaste; w maju-czerwcu zakwitnie piwonia zielna. Po pachnącym krzewie nadejdzie kolej na mieczyki. Hortensja wiechowa kwitnie w środku lata. Powstaje efekt niekończącego się kwitnienia, który stopniowo przenosi się z ziemi na wysokość wzrostu człowieka.

Z jednorocznymi

Szaszłyk jest wykopywany jesienią, dlatego w projektowaniu krajobrazu preferowana jest uprawa jednoroczna. Gladiolus stanie się centrum kompozycji, reszta roślin zostanie wykorzystana do obrzeży. Obok wysokich kwiatów sadzi się zwarte nagietki lub jasne bratki.

Tytoń zapachowy można uprawiać obok szaszłyka. Niskie i średnie gatunki pachnącej rośliny odstraszają szkodniki i uzupełniają piękno wysokich szypułek. Różnorodność odcieni i kształtów pąków pozwala dobrać hybrydę, która podkreśli dekoracyjność mieczyk.

Powój trójbarwny w klimacie domowym uprawiany jest jako roślina jednoroczna. Karłowata pnącza z pąkami gramofonowymi stworzy spektakularny dywan ziemny pod wysokim mieczyk w tle.

Roślina zielna z szypułką w formie niskiej piramidy przypomina mieczyk. Rocznik ma szeroką gamę odcieni – od śnieżnobiałej po bogaty burgund. Istnieją hybrydy z płatkami o różnych odcieniach. W połączeniu ze szpikulcem projektanci zalecają stosowanie gatunków niewymiarowych (do 40 cm) i karłowatych (15-25 cm).

Cynia wąskolistna to piękny rocznik z jasnymi kwiatami stokrotek, które przekształcą przestrzeń klombu w gruby dywan. Kompaktowy, niewymiarowy wygląd raczej uzupełnia niż konkuruje z dumnym pięknem mieczyk. Projektanci zalecają stosowanie wielokolorowych mieszanek, tworząc barwny dodatek do podstawy kompozycji. Uprawy mają te same rosnące wymagania.

Z bylinami

Harmonijne sąsiedztwo pomoże pięknie sadzić mieczyki. Wysokość Rudbekia nie powinna przekraczać szypułki głównej rośliny. Ostro zakończone liście szpikulca są ukryte pod gęstą zielenią, dzięki czemu powstaje efekt trawnika. Jasne pąki z ciemnym rdzeniem kwitną w lipcu i kwitną do pierwszych chłodnych dni.

Echinacea pomoże stworzyć luksusowy dywan pod mieczyk. Płatki rośliny mogą być tradycyjnie fioletowe lub kolorowe we wszystkich odcieniach różu, żółci i czerwieni. Jasnozielona hybryda z prostymi kwiatostanami wygląda niecodziennie na kwietniku. Projektanci używają typów frotte jako obramowań.

Bezpretensjonalne rozchodniki są używane w parze z mieczyk do dekoracji krajobrazu. Odmiany zielne lub półkrzewiaste o mięsistym ulistnieniu skutecznie podkreślają wdzięk i piękno głównego kwiatu kompozycji. Pąki są zbierane w gęstych koszach, które są czerwone, żółte lub białe.

Róża z mieczyk to odważne i oryginalne rozwiązanie, które pozwala na stworzenie efektownego projektu w serwisie. Obie kultury kochają ciepło i słońce, więc będą się dobrze dogadywać w kwietniku. Aby szpikulec nie zgubił się na tle „królowej ogrodu”, należy wybrać duże hybrydy (nad krzakiem). Rodzaje podobnych odcieni lub kontrastujących tonów (biało-czerwony) są harmonijnie połączone. Delikatną dekorację uzyskuje się dzięki kremowym, różowym i żółtym pąkom.

Mieczyki należy bardzo starannie łączyć z daliami. Aby zapobiec gubieniu się roślin na tle siebie, projektanci zalecają stosowanie gatunków o różnych rozmiarach. Nisko rosnące, obszerne czapki skutecznie uzupełniają piękno wysokich szypułek.

W uprawie szaszłyków w pojemnikach często stosuje się kompaktowych towarzyszy. Zwarte rośliny opadają miękką kaskadą wzdłuż ścian doniczki. W kompozycji harmonijnie prezentują się lobelia i ageratum, nemesia i bacopa. Gatunki drobnokwiatowe pokrywają glebę zielenią i wypuszczają mieczyki.

Niechciane dzielnice

Elementy terenu muszą współistnieć, ale nie mogą sobie nawzajem szkodzić. W dużych klombach słoneczniki często sadzi się jako tło. Silny korzeń „słonecznego kwiatu” odbiera wilgoć sąsiadom, co negatywnie wpływa na zdrowie i dekoracyjność mieczyk.

Konwalia jest niepożądanym towarzyszem dla każdej rośliny. Po kwitnieniu kultura aktywnie rośnie, wypierając sąsiadów z miejsca. W zagęszczonych nasadzeniach gatunku często występuje szara zgnilizna, która przechodzi na mieczyki. Korzenie utrudniają wykopywanie bulw pod koniec sezonu.

Nie należy pod szpikulcem podkładać luźnego kosmyka w kształcie monety, który przechwytuje przestrzeń i wypiera towarzyszy. Jaskier preferuje obfitość wilgoci i agresywnie rozprzestrzenia się po rabacie kwiatowym. Obie rośliny wywołują rozwój chorób grzybowych, które niszczą bulwy.

Jak prawidłowo sadzić mieczyki

Piękno i estetyka projektowania krajobrazu zależy od przestrzegania zasad agrotechnologii roślin. Aby wyhodować szpikulec, musisz przetworzyć i posadzić cebulki na czas. Istnieją metody, które ułatwią uprawę roślin ozdobnych.

Przygotowanie gleby

Mieczyki są bardzo wymagające pod względem jakości gleby. Aby przywrócić żyzność ziemi, potrzebne są składniki odżywcze. Wprowadzona na zimę materia organiczna ulega stopniowemu rozkładowi, stwarzając warunki do rozwoju mikroorganizmów glebowych. Do jesiennego kopania używa się świeżego obornika, obornika lub próchnicy (6 kg na m2).

Możesz wzbogacić glebę w zgniłe trociny, siano lub słomę. Surowce są używane do zimowego ściółkowania łóżek mieczyków. Kwiaciarnie uważają popiół drzewny za dobry nawóz potasowy. Do kwadratu poletka dodaje się do 200 g pokruszonego proszku. Górny opatrunek jest równomiernie rozłożony na głębokość kopania.

Do wzbogacenia gleby w mieczyki można zastosować substancje mineralne. Gatunki fosforu powoli wnikają do korzeni, dlatego preparaty wprowadza się jesienią. Na 1 m2 stosuje się 50 g zwykłego superfosfatu. Do kopania dodatkowo potrzebne są opatrunki potasowe. Kwiaciarnie zalecają przyjmowanie siarczanu potasu lub magnezu potasu (30 g na m2). Na zimę nie stosuje się nawozów azotowych.

Jeśli jesienią nie mieli czasu na dodanie składników odżywczych, procedurę przeprowadza się wiosną. Po stopieniu śniegu na miejscu rozsypuje się kompost lub humus zmieszany z popiołem drzewnym. W przypadku mieczyków odpowiednia jest mieszanina nawozów mineralnych (w gramach na m2):

  • azotan amonu – 300;
  • siarczan potasu – 200;
  • superfosfat – 250.

Szpikulec jest wybredny, jeśli chodzi o poziom pH gleby. Aby zmniejszyć kwasowość, jesienią wprowadza się do gleby mąkę dolomitową lub pokruszoną kredę (150 g na m2). Wartości ziem alkalicznych pomagają zredukować dodatki organiczne (obornik). Na zimę na gliniastym terenie wprowadza się do kopania siarczan żelazawy (1 kg na kwadrat).

Kwietnik jest ostrożnie wykopywany przed posadzeniem mieczyk. Usuń resztki roślinne i spulchnij glebę W glinach można dodać piasek rzeczny, który zwiększy kruchość i przepuszczalność gleby. Przed sadzeniem ziemia powinna mieć czas na ogrzanie się do +10 C na głębokości 10 cm.

Jak przygotować cebulki

Po przechowywaniu zimowym materiał do sadzenia jest badany, łuski są ostrożnie usuwane. Do uprawy nadają się bulwy mieczyków bez widocznych wad, chorób i uszkodzeń. Dotknięte okazy staną się pożywką dla chorób, dlatego hodowcy nie zalecają stosowania surowców.

Do sadzenia lepiej jest wziąć młode cebule z małym dnem. Przed sadzeniem bulwy mieczyków są marynowane z chorób. Materiał można namoczyć przez 2 godziny w roztworze nadmanganianu potasu (1 g na 10 litrów wody) lub można zastosować fungicydy („Maxim-dachnik”, „Fundazol”). Preparaty chemiczne często łączy się ze stymulantami korzeni (Epin, Kornevin).

Aby przyspieszyć rozwój mieczyków, cebulki kiełkują. Mokry piasek dodaje się do szerokiej tacy, na której rozprowadzany jest materiał do sadzenia. Pojemnik umieszcza się w ciepłym miejscu bez bezpośredniego światła słonecznego. Aby zapobiec wysychaniu podłoża, delikatnie spryskaj je wodą z butelki z rozpylaczem. Jeśli pędy rozwinęły się do 3 cm, bulwy są gotowe do sadzenia.

Lądowanie w otwartym terenie

Na centralnym pasie mieczyki sadzi się w połowie maja. W regionach południowych zabieg należy odłożyć na 2 tygodnie, na Uralu – pod koniec miesiąca, na Syberii – na początku czerwca. Wskaźnik do sadzenia – temperatura gleby wzrasta powyżej 10 C. Zewnętrzny termometr zakopuje się na głębokości 10 cm, pozostawia na 30 minut.

Mieczyki sadzi się we wspólnej brodzie lub w oddzielnych dołkach. Parametry dołka zależą od wielkości bulwy pomnożonej przez 3. Aby ułatwić przenoszenie materiału sadzeniowego na rabaty, stosuje się partie o tej samej średnicy. Szaszłyk sadzi się zgodnie ze schematem (w cm):

  • głębokość otworu – od 10 dla małych do 20 dla dużych;
  • przerwa między rzędami wynosi 30;
  • odległość między okopami – 40.

Aby zapobiec spadaniu dużych mieczyków od wiatru, hodowcy kwiatów zagęszczają kulturę do 15 cm.Pas lądowania jest wstępnie zlewany ciepłą wodą lub roztworem fungicydu. W regionach południowych na dnie dołów umieszcza się warstwę mchu torfowca; w klimacie umiarkowanym i zimnym cebulki rosną w piasku rzecznym. Grubość dolnego poziomu 2-3 cm Bulwy umieszcza się w otworze, kiełkuje do góry. Na wierzch wylewamy ziemię, mulczujemy torfem (humusem) i delikatnie nawadniamy.

Uprawa sadzonek

Mieczyki są wymagające pod względem temperatury gruntu. Jeśli ziemia nie nagrzeje się do +10 C, cebulki zgniją w kwietniku. W przypadku późnego sadzenia gleba traci wilgoć, więc nasadzenia należy obficie podlewać. Sadzonka pomaga zminimalizować karmienie i przyspieszyć okres kwitnienia.

Czas zabiegu zależy od klimatu. W rejonach ciepłych rozpoczynają się od połowy marca, w zimnych nie wcześniej niż w drugiej połowie kwietnia. Porośnięte cebulki mieczyków sadzi się w torfowych szklankach z glebą, umieszczając w ciepłym, słonecznym miejscu. Aby zapobiec rozciąganiu się sadzonek, zapewniają dodatkowe oświetlenie lampą.

Gleba w doniczkach z mieczykami jest regularnie spulchniana i obficie podlewana. Rozcieńczone nawozy dla gatunków kwitnących stosuje się 10 dni po posadzeniu. Temperatura nie powinna spaść poniżej +15 C, w przeciwnym razie żarówki zgniją. Zapobieganie problemowi pomoże profilaktyczne nawadnianie fungicydami („Maxim-dachnik”).

Niskie i średnie mieczyki można uprawiać w dużych doniczkach. Odpowiednie są pojemniki o pojemności od 10 do 50 litrów, średnicy 25-30 cm, głębokości 35 cm Na dnie pojemnika kładzie się grubą warstwę keramzytu, a na wierzchu układa się pożywną luźną ziemię. Okres lądowania trwa od końca marca do połowy maja. Wazony są instalowane w miejscach bez przeciągów i bez palącego słońca.

Projektanci często praktykują opóźnianie kwitnienia wczesnych lub średnich mieczyków, uzyskując jasne aranżacje doniczkowe na uroczystą okazję w październiku lub listopadzie. Cebule sadzi się w pojemnikach pod koniec czerwca, na wierzchu przykrywa się torfem i ziemią. Uprawiane w średnim świetle (półcieniu) i przed nadejściem chłodów jesienią, przenoszone do szklarni.

Pielęgnacja i podlewanie

Dekoracyjność i zdrowotność mieczyków w projektowaniu krajobrazu zależy od odpowiedniej technologii rolniczej. Pędy, które osiągnęły 10 cm nad ziemią, należy ściółkować (próchnica z torfem). Grubość warstwy wynosi od 25 do 50 cm Po zdarzeniu gleba nie przegrzewa się i nie wysycha, co zapewnia prawidłowe dojrzewanie cebul.

Bez regularnego nawadniania mieczyki rozwijają się przez długi czas, pąki szybko więdną. Częstotliwość podlewania wiosną to raz w tygodniu, w upale – co 2-3 dni. Zabieg przeprowadza się wieczorem lub rano, objętość płynu na kwadrat wynosi 10 litrów. Wygodniej jest zwilżyć glebę specjalnymi rowkami, starając się nie dostać na płatki. Przed imprezą ziemia wokół szaszłyków jest poluzowana.

Chwasty wchłaniają wilgoć i składniki odżywcze w kwietniku. Szkodliwe rośliny szybko się rozwijają, łatwo zagłuszają pędy mieczyków, stają się pożywką dla owadów i wywołują choroby. W sezonie szaszłyki potrzebują 3-4 pielenia. Dekoracyjna ściółka wygląda pięknie i zapobiega zatorom.

Rośliny kwitnące należy regularnie karmić. Obfitość i piękno mieczyków zależy od częstotliwości aplikacji. Nawozy stosuje się według następującego schematu:

  • Pojawienie się 3 dorosłych liści. Do rozwoju stosuje się leki zawierające azot. Na placu budowy weź 25 g mocznika lub 35 g saletry amonowej.
  • Ulotki 6 etapu. Top dressing stymulujący kwitnienie. Do gleby dodaje się 20 g siarczanu potasu, 15 g siarczanu amonu i superfosfatu.
  • Pojawienie się pąków. Stosuje się nawozy fosforowo-potasowe.

Niedobór azotu we wczesnych stadiach powoduje żółknięcie liści i zaprzestanie wzrostu mieczyków. Aby nakarmić korzenie, glebę wokół szaszłyków podlewa się co 18 dni roztworem ptasich odchodów (1 litr na wiadro wody). Nadmiar pierwiastka śladowego prowadzi do wzrostu zieleni ze szkodą dla kwitnienia, dlatego aplikację przerywa się w połowie sierpnia.

Po pojawieniu się strzał z pąkami należy związać duże mieczyki, w przeciwnym razie ciężkie uszy ugną się na ziemi. Projektanci wolą sadzić odmiany wymiarowe szaszłyków w pobliżu krzaków i ogrodzeń. Obok rośliny można zamontować ozdobną kratkę o wysokości 40 cm.

Zbiór mieczyków jesienią ochroni cebulki przed szkodnikami, chorobami i mrozem. Rośliny wykopuje się 45 dni po upuszczeniu płatków. Dojrzałe podziemne części pokryte są gęstymi łuskami. Zabieg przeprowadza się w ciepłe i suche dni. Dzieci są ostrożnie oddzielane od rośliny matecznej. Bulwy szaszłykowe są myte w wodzie, moczone przez 2-3 godziny w ogólnoustrojowym fungicydu i suszone przez 3 dni.

Materiał do sadzenia mieczyków umieszcza się w kartonowym pudełku, które utrzymuje się przez 4 do 6 tygodni w temperaturze + 25-30 C. Światło słoneczne i ciepło podczas przechowywania wywołują kiełkowanie cebul szaszłyków i pojawienie się wciornastków. Do wiosny bulwy są poddawane zimowaniu „na zimno” w temperaturze + 4-7 C w ciemnym pomieszczeniu, piwnicy lub na dolnym poziomie lodówki.

Gladiolus to luksusowy kwiat, który można stosować zarówno jako tasiemca, jak i w połączeniu z innymi roślinami. Kultura ozdobna świetnie prezentuje się w kwietniku, wzdłuż ścieżek lub w pojemniku. Właściwy wybór miejsca sadzenia i kompetentna technologia rolnicza zapewni regularne kwitnienie i piękno.

Aleksandra Olszar
Aleksandra Olszar

Edytor serwisu

Ważne wskazówki